Θανάσης Μπούρας

ΤΟΠΙΚΑ ,



Θανάσης Μπούρας !





Επικήδειος λόγος:

Η είδηση αντήχησε σαν ένα ψέμα, ένα κακό όνειρο .Ήταν η  είδηση που  πάγωσε την πόλη. Έφυγε, ποιός ; Ο Θανάσης Μπούρας !!  

ΝΑΙ. Ο αεικίνητος  γιατρός που τον έβρισκες παντού,  στο Ιατρείο του, στο Δημαρχείο, στους δρόμους της πόλης ,στις εφημερίδες , στη ΔΡΑΣΗ, στους Συλλόγους, στους αγώνες για το ΠΑΛΑΙ ,στη προστασία της    δασικής- αναδασωτέας, στο  Άλσος . Ο γιατρός με τα ευφυολογήματά του ,με τις ατάκες του…  Παντού και πάντοτε Θανάσης Μπούρας. Και όχι μόνο δρων, αλλά και υποστηριχτής.   Όταν δεν μπορούσε να ήταν παρών σε κοινωνικές και πολιτιστικές και περιβαλλοντικές δραστηριότητες  δεν απέφευγε  το τηλεφώνημα συμπαράστασης

Θανάση ,  στέκομαι μπροστά στη σωρό σου  για τρεις λόγους:

Πρώτον : Γιατί είμαστε φίλοι. Είχαμε μία αμοιβαία συμπάθεια που εκτείνονταν πολύ πέρα από παρατάξεις , από ακαμψίες ιδεολογικές, από μικρο – υπολογισμούς.  Συναντιόμαστε, σε σκέψεις ανεδαφικές γεμάτες όμως χυμό . Ανεδαφικές  για την ρηχή πραγματικότητα του σημερινού κόσμου. Σχεδιάζαμε πράγματα, συχνά ανέφικτα, γεμάτα όμως πρωτοτυπία , οξυγόνο. Κάτω από τον γελαστό  και καλοσυνάτο πρόσωπό σου, εύκολα διέκρινε κανείς τον άνθρωπο που αναζητούσε πολλά άλλα, πέραν της ισοπεδωτικής πραγματικότητας.    

Δεύτερον :. Το θεωρώ μεγαλοσύνη σου και δική μου τιμή ,αυτό που συνέβη 3-4 ημέρες πριν φύγεις για την Αμερική. Συναντηθήκαμε στο καφέ της Γιώτας . Έμοιαζε σαν αποχαιρετισμός. Μου περιέγραψες αναλυτικά  την κατάσταση της υγείας σου με ειλικρίνεια και αξιοπρέπεια . Έκφρασες αγωνία για την οικογένειά σου.  Ήσουν αρκετά συγκινητικός αλλά και αξιοπρεπής. Μου  ζήτησες, με πικρό χαμόγελο, να σου γράψω τον επικήδειο.

 Όμως, στην ίδια συνάντηση, παρά την πλήρη επίγνωση της κατάστασης της υγείας σου,  ήσουν ό ίδιος ο Θανάσης ο Μπούρας,  με έντονο  ενδιαφέρον  για την πόλη, την κοινωνία, τον πολιτισμό της,  για τα άρθρα σου στις εφημερίδες….

ΚΑΙ, ειδικότερα  για το ιδιότυπο έργο που, εμείς οι δυό, από κοινού γράφαμε, και εμείς οι δύο,  από κοινού,  θα παρουσιάζαμε σε χώρους διάφορους  στο Γαλάτσι, με μοναδικό  εμβόλιμο τρίτο πρόσωπο , με απαίτησή σου, τον Νίκο Δημητρακόπουλο, ως καφετζή, στο ανεκπλήρωτο , πλέον,  έργο μας .  

Ο τρίτος  λόγος που αυτή τη στιγμή δημόσια σε αποχαιρετώ είναι ,γιατί σου χρωστάω δύο κουβέντες .Κουβέντες που δεν  άκουσες στην καθημερινή σχέση  μας, γιατί δεν χρειαζότανε .Γιατί  είχαμε μία άριστη  επικοινωνία κι αρκετά αισθήματα,  που αρκετές φορές  τα εκδηλώναμε , όχι με λόγια ,αλλά  με κινήσεις ,με συσπάσεις, με το βλέμμα.  

Δεν σου είπα ποτέ, στο λέω τώρα λοιπόν,  πόσο σημαντική ήταν  η προσωπική παρουσία σου και η υποστηρικτική θέση σου στις πρωτοβουλίες που αναλαμβάναμε στη πόλη – περιοχή ,ακόμη κι όταν ήταν ενοχλητικές για ορισμένους στην εξουσία.  Ήσουν σταθερά δίπλα στη ΔΡΑΣΗ , στο κίνημα της πόλης ,στη συντονιστική , κ.λ.π.  Δεν απουσίασες από καμία ζωτική κοινωνική δραστηριότητα.  Μόνιμη η παρουσία σου στο Δήμο.  Το ίδιο στο πολιτισμό , στους Συλλόγους της πόλης ,στη ΔΡΑΣΗ , Στους Πελοποννήσιους.

Ήσουν από τους λίγους στη πόλη που είχες σταθερή αντίληψη για τον ανεκτίμητο  ρόλο του λαικού πολιτισμού στις δύσκολες σημερινές συνθήκες .Ενός πολιτισμού ,αγαθό και διαδικασία  διαρκής  ,με  κύρια αναφορά στο συμμέτοχο πολίτη .Τον πολίτη  που τον έβλεπες κι εσύ ως παραγωγό, κυρίως, και λιγότερο ως καταναλωτή, μακριά βέβαια από παραγοντισμούς και αρχηγιλίκια και παροδικές εντυπώσεις.

Αυτή  η αντίληψή σου , σε ώθησε και βρήκες χρόνο ,εσύ ο πολυάσχολος , και εντάχθηκες στην Θεατρική ομάδα της ΔΡΑΣΗΣ . Υποδύθηκες τον Ιάσωνα στην Μήδεια του Μποστ με εξαιρετική επιτυχία. Το ίδιο στη `` Μπουχάρα`` του Μουρσελά . Σε παρακολουθούσα, κατάκοπο,  στο Auditorium, Στη Σίνα, στις μεταμεσονύκτιες κοπιαστικές  πρόβες  και να μην τα παρατάς. Παρά τα επιφαινόμενα είχες θέληση ,Είχες και αντοχές. Είχες ένα σπάνιο προτέρημα. Αγαπούσες τους ανθρώπους, δεν επηρεαζόσουνα, από τις μικρότητές τους.

Παρ όλο δοσμένης κομματικής τοποθέτησης, ποτέ δεν σε είδαμε σκληρό κομματικό. Είχες ανθρωπιά και  τη τάση της συμφιλίωσης, του συμβιβασμού. Είχες το μικρόβιο της επικοινωνίας. Μόνιμος αρθρογράφος στα έντυπα της πόλης .Δεν το έκανες για να φανείς.

Σου ήταν δεύτερη φύση η επικοινωνία. Ενίσχυσες ,ηθικά κυρίως,  τον `` Ιό της Δράσης``. Βοήθησες και την θεατρική ομάδα . Ο αυτοσαρκασμός σου ήταν παροιμιώδης. Το Γιατρός πνευμολογος  εσύ , με περίσσεια αυτοσαρκασμού, το πρόβαλλες ως γιατρός πνευματολόγος.Θανάση, πέραν από την οικογένειά σου, τους ανθρώπους σου, δεν είμαι μόνο εγώ.

Είναι πάρα πολλοί στο Γαλάτσι ,στη ΔΡΑΣΗ ,που νοιώθουν ότι σήμερα  φεύγει ένας πολύ δικός τους άνθρωπος.

 Πορέψου στο αιώνιο ταξίδι σου με γαλήνη. Στις αποσκευές σου κουβαλάς, φορτίο από το πόνο και το δάκρυ των ανθρώπων σου. Κουβαλάς ταυτόχρονα περίσσευμα  αγάπης και στοχασμού όλων μας.  Όλοι οι συνδημότες σου, οι φίλοι σου, αλλά κι όσοι απλά σε γνώρισαν πονάνε πολύ. Δεν ταξιδεύεις μόνος σου!

 Η σκέψη μας, Τα αισθήματά μας σε συντροφεύουν στο ταξίδι σου στους ουρανούς όπου θα μας περιμένεις.

Στον αβάσταχτο πόνο των οικείων σου, παρηγοριά ας είναι η περηφάνεια ,  γιατί ευτύχησαν να έχουν  έναν τέτοιον σύζυγο , έναν τέτοιον πατέρα, έναν τέτοιον αδελφό, έναν τέτοιο συγγενή. Το γιατρό, τον Θανάση τον Μπούρα.

Στο μεταξύ ,εμείς κάτω στη γη, θα συνεχίσουμε  την προσπάθεια  που και εσύ με το δικό σου τρόπο υπηρέτησες , για αλληλεγγύη, ανθρωπιά , αναζήτηση, αντίσταση στη παρακμή .Μόνο τότε έχει νόημα το πέρασμα από τη ζωή τούτη.

Καλό ταξίδι, φίλε , γιατρέ, Θανάση Μπούρα ! 

 

Υστερόγραφο :  Ο λόγος ήταν να εκφωνηθεί στην εκκλησία. Όμως, `` άλλαι  αι βουλαί`` του τελετάρχη – πατέρα.   

Σχετικά Άρθρα

«Έφυγε από τη ζωή» ο δημοτικός σύμβουλος Θανάσης Μπούρας

Ένας εξαίρετος Άνθρωπος με ευγένεια ψυχής, ήθος, αξιοπρέπεια και ακεραιότητα.

Κοπή πίτας Ενωσης Ρουμελιωτών

Πρόσκληση από την Ένωση Ρουμελιωτών για την εκδήλωση κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας... Μάθετε που και πότε θα γίνει

Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας : "Χιλιάδες παιδιά αποκλείστηκαν και φέτος από τους παιδικούς σταθμούς..."

Η ΟΓΕ καταγγέλλει το γεγονός ότι δεκάδες χιλιάδες παιδιά και φέτος αποκλείστηκαν από το πρόγραμμα (ΕΕΤΑΑ)...