Συστάσεις: από το Καλούδι στο Γαλάτσι

NEA , , Updated

Γράφω για να σας τον συστήσω. Τον Γιάννη Καλουδιώτη. Υποψήφιο, μαζί με 60 ακόμη πολίτες, που με επικεφαλής τον Νίκο Μαγκανάρη κρίνονται την προσεχή Κυριακή στη δημοτική κάλπη του Γαλατσίου.  

Για πρώτη φορά μακριά από τις «δουλείες» του επαγγέλματος, το χρωστώ στον εαυτό μου και στο χώρο της Αυτοδιοίκησης  που πολύ αγάπησα.

Να σας συστηθώ:  είμαι η Κάτια Πετροπούλου και για περισσότερα από 20 χρόνια κάλυπτα το ρεπορτάζ της τοπικής αυτοδιοίκησης για την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ». Ξεκίνησα με τον Δημήτρη Μπέη στην Αθήνα και τον μακροβιότατο Βασίλη Παπαδιονυσίου στο Γαλάτσι κι έφυγα πριν ο Θόδωρος Τούντας παραδώσει τη σκυτάλη.

Με αυτή μου την ιδιότητα (ξέρω, πως δεν την έχετε και σε μεγάλη υπόληψη, αλλά  «δεν είμαστε κι όλοι ίδιοι») κι αργότερα ως στέλεχος του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης, γνώρισα αμέτρητους δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους, άκουσα προεκλογικούς λόγους και μέτρησα αποτελέσματα, παρακολούθησα  συνέδρια και ημερίδες, «λιγουρεύτηκα» παραδείγματα μικρών ευρωπαϊκών πόλεων που έχουν κάνει θαύματα με λίγους πόρους και είδα εκατομμύρια ευρωπαϊκών κονδυλίων να σπαταλώνται στη χώρα μας, εν είδει επιδοματικής πολιτικής, χωρίς προστιθέμενη αξία.

Με δεδομένο τον για χρόνια κρατικό εναγκαλισμό της τοπικής αυτοδιοίκησης, που χρησιμοποιήθηκε και ως άλλοθι ανεπάρκειας, καλές προθέσεις (για να μιλήσω μόνον γι αυτές) τσακίστηκαν στα βράχια κι ενεργοί πολίτες με προσόντα και διάθεση προσφοράς που στελέχωσαν συνδυασμούς γύρισαν γρήγορα στα σπίτια τους. Γιατί;

Ο Γιάννης Καλουδιώτης, κοινωνικά γνωστός μου εδώ και είκοσι χρόνια, δεν είναι μόνον ενεργός πολίτης. Δεν έχει απλώς προσόντα και εγγεγραμμένη στο DNA του τη διάθεση προσφοράς. Διαθέτει και κάποια, κρίσιμα κατά τη γνώμη μου,  χαρακτηριστικά, που συνιστούν την ειδοποιό διαφορά.

Έχει πλήρη επίγνωση του χρόνου και του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο καλείται να κινηθεί. Πνεύμα ανήσυχο, εκπαιδευτικός κι εκπαιδευόμενος ταυτοχρόνως, ρέκτης κι επεξεργαστής των νέων τάσεων και προβληματισμών, με τα μάτια ανοιχτά για ό,τι συμβαίνει έξω από το μικρόκοσμό μας, έχει παρακολουθήσει ο ίδιος, από προσωπικό ενδιαφέρον, την εξέλιξη του μεταπολιτευτικού μοντέλου της τοπικής αυτοδιοίκησης. Συνηθίζει να λέει ότι από το πρότυπο «Δήμαρχος- Διεκδικητής» της δεκαετίας του ΄80, που δεν διέφερε από έναν πρόεδρο Εργατικού Κέντρου περάσαμε στο «Δήμαρχος- Εργολάβος» των τεχνικών έργων και των υποδομών, αλλά σήμερα οι καιροί  απαιτούν έναν «Δήμο-Πάροχο Υπηρεσιών».

Συναισθηματικός, δημιουργικά ευαίσθητος και ορθολογιστής συνάμα γνωρίζει ότι όταν ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας δεν μπορεί να τα βγάλει εύκολα πέρα κι ένα άλλο, διογκούμενο, δυσκολεύεται όλο και περισσότερο, πρέπει οι περιορισμένοι διαθέσιμοι πόροι να κατευθύνονται σε δράσεις με σημαντική κοινωνική αξία και υπεραξία, ώστε αφενός να χτιστεί ένα πλέγμα προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών υπέρ των κοινωνικά αδύναμων, αφετέρου να δημιουργηθεί εκείνο το πλαίσιο που θα υποστηρίξει και θα αναδείξει τις τοπικές δυνατότητες, τη νεανική επιχειρηματικότητα και την καινοτομία, ως παράγοντες ανάπτυξης.

Οπαδός της ορθολογικής διαχείρισης αρμοδιοτήτων και πόρων  και της αποτελεσματικής παροχής υπηρεσιών συμπληρώνει το «διεκδικούμε πόρους» με το «εξοικονομούμε πόρους». Αντιτάσσει στην «επαιτεία» από το κράτος την καλύτερη και μεγαλύτερη εκμετάλλευση των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων και τη χρησιμοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων, μηδέ των συμπράξεων με τον ιδιωτικό τομέα εξαιρουμένων. Στα δύσκολα, δεν προστρέχει αποκλειστικά στη συνταγή(;)  «κλείνουμε τους δήμους» (για να τιμωρηθεί ποιος άλλος άραγε εκτός από τους πολίτες;), αλλά  αναζητά λύσεις και πολιτικές που μπορούν να μετασχηματίσουν την μεταβαλλόμενη πραγματικότητα προς όφελος τους.

Θα τον κατηγορήσουν για έλλειψη μαχητικότητας;

Χμ! Πλανώνται πλάνην οικτράν! Κανείς δε γνωρίζει πόσο «αγύριστο κεφάλι», πόσο επίμονος είναι, αν κάτι του καρφωθεί στο μυαλό, ο Καλουδιώτης.

Θυμάμαι πόσες φορές «έβαλε στη θέση της» την παρέα, όταν αμφισβητούσε ότι αυτά που υποστήριζε μπορούν να γίνουν κι εδώ –όχι μόνον στην «πολιτισμένη Ευρώπη». Και ξεδίπλωνε τα παραδείγματα του Μπένου με την Καλαμάτα (που οι πρωτοβουλίες του υπαγόρευσαν εν πολλοίς το μεταγενέστερο θεσμικό πλαίσιο για την Αυτοδιοίκηση) και της πρώτης δημοσυναιτεριστικής μονάδας επεξεργασίας και τυποποίησης αγροτικών προϊόντων στην Κατερίνη, παλιότερα, για να φτάσει στα σύγχρονα παραδείγματα της αγαπημένης του κοινότητας Ανάβρας Μαγνησίας (παπάδες έκανε αυτός ο κοινοτάρχης) και των ψηφιακών δήμων Τρικάλων και Ηρακλείου Κρήτης (με δεξιό δήμαρχο ο ένας, Πασόκο ο άλλος, για να μην ξεχνιόμαστε απέναντι σε όσους επιμένουν να βάζουν τέτοιες διαχωριστικές γραμμές στην αυτοδιοίκηση).

Κι αυτά όσον αφορά στην αυτοδιοίκηση. Γιατί αν μιλήσουμε για τους νέους ανθρώπους…

Από τα χέρια του έχουν περάσει μερικές χιλιάδες μαθητές στη Δημόσια Εκπαίδευση που υπηρετεί με άποψη. Κι ήταν όλοι τους παιδιά του. Δεν θ΄ακούσετε ποτέ από το στόμα του κακή κουβέντα. Προβάλλει μόνον τα θετικά στοιχεία ακόμη και των πιο «δύσκολων περιπτώσεων». Το μότο του είναι πως  «όλοι έχουν καλά στοιχεία κι είναι ευθύνη των καθηγητών να τα βρούμε και να τα αναδείξουμε».

Υπερασπίζεται με πάθος και νηφαλιότητα συγχρόνως τους νέους. Πιστεύει σ΄αυτούς, τους εμπιστεύεται και τους θέλει πρωταγωνιστές στην πόλη. Οπαδός της «συλλογικής διαχείρισης των στόχων», πολέμιος της αντίληψης που θέλει τους στρατηγικούς σχεδιασμούς και τα οράματα για μια πόλη να πραγματοποιούνται από τις «αυθεντίες», είτε της εξουσίας είτε των μεγάλων μελετητικών γραφείων. «Οι ενεργές ομάδες πολιτών είναι ουσιαστικός παράγοντας στην οργάνωση και διαχείριση των οραμάτων μιας πόλης. Έχουν δημιουργικές ιδέες να προτείνουν, αλλά πρέπει να τους δώσουμε χώρο για αυτό, ώστε να γίνουν  οργανικό στοιχείο ενός συμμετοχικού οικοσυστήματος συμβολής στη βελτίωση του αστικού και περιαστικού περιβάλλοντος. Απαιτείται κι επιβάλλεται μια αμφίπλευρη σχέση σεβασμού και αυτονομίας  με ρόλους διακριτούς και συμπληρωματικούς μεταξύ ενεργών πολιτών και Τοπικής Αυτοδιοίκησης».

Χωρίς να μακρηγορώ άφησα για το τέλος το μεγάλο του πάθος και τον τομέα που θα τον ενδιέφερε περισσότερο (αν καλά έχω καταλάβει) να ασχοληθεί σε περίπτωση που τιμηθεί με την ψήφο σας: το περιβάλλον.

Ο Καλουδιώτης δεν ονειρεύεται απλώς. Ξέρει ότι γίνεται να εφαρμόσεις πρακτικές εξοικονόμησης ενέργειας, καταρχήν σε όλα τα δημοτικά κτίρια και τα σχολεία (με χρήση φωτοβολταϊκών, με αντικατάσταση του πετρελαίου από φυσικό αέριο, με ορθολογική διαχείριση της καταναλισκόμενης ενέργειας, με χρήση τηγανέλαιου για θέρμανση κλπ) και με βιοκλιματικό σχεδιασμό για τα νέα κτήρια.

Ξέρει ότι μόνον με την αντικατάσταση των λαμπτήρων και την τηλεματική διαχείριση του οδικού φωτισμού μειώνεις τα έξοδα έως και στο μισό κι επιτυγχάνεις καλύτερη διαχείριση των προμηθειών και ταχύτερη αποκατάσταση των βλαβών. Ξέρει επίσης καλά ότι τα σκουπίδια… δεν είναι για τα σκουπίδια, αλλά κρύβουν έναν τεράστιο πλούτο μέσα τους, ότι τα καύσιμα του στόλου των δημοτικών οχημάτων μπορούν να μειωθούν με έναν καλύτερο προγραμματισμό. Για να μην επεκταθούμε στη σημασία του εμπλουτισμού και της ανάδειξης του πρασίνου (ακόμη και σε κατακόρυφη διάταξη στις όψεις των κτιρίων), τη δημιουργία δικτύων πεζοδρόμων, δρόμων ήπιας κυκλοφορίας και ποδηλατοδρόμων.

Και όλα αυτά, στο Γαλάτσι. Τη δεύτερη μεγάλη αγάπη του. Γιατί η πρώτη –ακόμη κι εσείς οι ψηφοφόροι να του το επιτρέψετε- ανήκει δικαιωματικά στο χωριό του: το Καλούδι Αιτωλοακαρνανίας, όπου γεννήθηκε, παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας που ευτύχησε να δει τα μέλη της να προκόβουν-συνειδητοί κι ενεργοί πολίτες όλοι τους, στους τόπους που μετεγκαταστάθηκαν.

Δεν ψηφίζω στο Γαλάτσι για να το ρίξω «δαγκωτό» στον Γιάννη Καλουδιώτη. Αν κι εδώ που τα λέμε θα άξιζε να…

Πώς όμως; Αφού ο φίλος μου ο Γιάννης δεν θα έκανε ποτέ μια τέτοιου είδους «διευκόλυνση»…

Σας ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία

             Κάτια Πετροπούλου

Σχετικά Άρθρα

Θανάσης Μπούρας

Επικήδειος λόγος

«Έφυγε από τη ζωή» ο δημοτικός σύμβουλος Θανάσης Μπούρας

Ένας εξαίρετος Άνθρωπος με ευγένεια ψυχής, ήθος, αξιοπρέπεια και ακεραιότητα.

Κοπή πίτας Ενωσης Ρουμελιωτών

Πρόσκληση από την Ένωση Ρουμελιωτών για την εκδήλωση κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας... Μάθετε που και πότε θα γίνει