Ελευθέριος - Φραγκίσκος Κουνάνης

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ , , Updated

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΚΟΥΝΑΝΗ

Η ηλεκτρονική μας εφημερίδα galatsion.gr είχε την τιμή να φιλοξενήσει στις στήλες της τον δημοτικό σύμβουλο γνωστό για την ευαισθησία που επιδεικνύει σε θέματα εθελοντισμού και κοινωνικής αλληλεγγύης, κο Ελευθέριο-Φραγκίσκο Κουνάνη, ο οποίος πρόθυμα παραχώρησε συνέντευξη στην Μαίρη Λαρεντζάκη-Γκιώνη.

1. «Όπου η φιλανθρωπία, βασιλεύει η πλουτοκρατία». Συμφωνείτε σ΄ αυτό;

Απ.: Πιστεύω ότι αυτά τα δύο δεν είναι άκρα, αν και μοιάζει να είναι τόσο αντίθετα μεταξύ τους. Παρ όλα αυτά, θεωρώ ότι σε τίποτα δεν εμποδίζονται να δρουν παράλληλα. Και βέβαια εμένα δε με αφορά το δεύτερο, αλλά το πρώτο. Από κει και πέρα, πρέπει να δούμε το πραγματικό νόημα της φιλανθρωπίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης, αν θέλετε. Το δικό μου μότο είναι: «δεν ελεημονούμε, συμπάσχουμε και δεν αδιαφορούμε».Υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί τρόποι να βοηθήσουμε τους έχοντες ανάγκη συνανθρώπους μας, χωρίς «θόρυβο» και κυρίως χωρίς να θίξουμε την αξιοπρέπειά τους.  

2. Είστε γνωστός για το κοινωνικό σας έργο και τους αγώνες σας, στην πόλη του Γαλατσίου και όχι μόνο. Πού βρισκόμαστε σήμερα; ποιές οι ανάγκες;

Απ.: Η ανθρωπιστική κρίση δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Χρονολογείται πολλά χρόνια πριν και μπορώ να πω, ότι όχι μόνο εμφανίστηκε, αλλά και εξαπλώθηκε στην εποχή της ευημερίας στη χώρα μας, όσο και αν ήταν επίπλαστη και αυτή. Απλά από την οικονομική κρίση και μετά, γιγαντώθηκε. Θυμάμαι, πριν 50 χρόνια περίπου, που φτιάχναμε, πακετάκια, από τις κούτες του γάλακτος και μαζί με όλα τα φιλαράκια, πηγαίναμε στα σπίτια που ξέραμε ότι υπήρχε μεγάλη δυσκολία επιβίωσης, κάτι που το συνεχίσαμε μέχρι και σήμερα, στην πυλωτή της αγάπης, με την εθελοντική ομάδα Γαλατσίου. Σήμερα βέβαια οι ανάγκες, είναι πολύ περισσότερες, αλλά και πιο δύσκολες, στην αντιμετώπισή τους. Φανταστείτε πως υπάρχουν άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που λέμε, οι οποίοι ξαφνικά από μια «κανονική ζωή», με δουλειά, με σπίτι, με σχετικά καλό βιοτικό επίπεδο, βρέθηκαν να έχουν σήμερα ακόμη και πρόβλημα επιβίωσης. Εδώ λοιπόν, τι κάνεις; Πώς αντιμετωπίζεις ένα τέτοιο «ξαφνικό θάνατο»; Οι ανάγκες σήμερα λοιπόν είναι πολλές. Ενδεικτικά αναφέρω ότι αυτοί που ασχολούνται με όποιο τρόπο, στηρίζοντας τους συνδημότες, Δήμος, φορείς, από όλο το φάσμα, εκπαιδευτική κοινότητα, κλπ, υπολογίζεται, ότι στηρίζουν περίπου 1500 οικογένειες και μοναχικούς, πάνω δηλαδή από 5.000 συνάνθρωποί μας, χρειάζονται τα απαραίτητα, όπως τροφή, ένδυση, φάρμακα, είδη υγιεινής κλπ, για να μπορούν να ζουν τουλάχιστον ανθρώπινα!

3. Είναι η εκλογή σας ως δημοτικός σύμβουλος, καταξίωση της προσφοράς σας;

Απ.: Η καταξίωση κάθε ανθρώπου ξεκινά από μέσα του. Αν τα έχεις καλά με τον εαυτό σου, αν βάζεις στόχους, έχεις ιδέες και οράματα, ξεκαθαρισμένο σκοπό και προορισμό, όλα αυτά αντανακλούν και στην κοινωνία. Η δική μου ενασχόληση με τα κοινά προέκυψε, από τα παιδικά μου χρόνια, από 10 χρόνων, μέσα από την Εκκλησία της Αγίας Γλυκερίας, όταν μετά το τέλος της λειτουργίας δίναμε, πρόσφορα που περίσσευαν, λαδάκι και ό,τι άλλο είχαμε, σε οικογένειες που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα. Το ίδιο και μεγαλώνοντας, αλλά όχι μόνο στον αγώνα κατά της φτώχειας, αλλά δουλειά στην πράξη και όχι με λόγια. Σε όλους τους συλλόγους, Αθλητικούς, κοινωνικούς - ΑμεΑ και ευπαθών ομάδων, πολιτιστικούς, εξωραϊστικούς, ομοσπονδίες, εκπαίδευση, αποστολές στο εξωτερικό για έκτακτες περιπτώσεις, δημιουργίες εκ του μηδενός κέντρων ΑμεΑ, ξενώνων και όπου μας καλούσαν να στηρίξουμε κάποια προσπάθεια, πάντα ήμουν παρών με ανιδιοτέλεια, ήθος και αξιοπρέπεια, απέναντι στους συνανθρώπους μας! Έκτοτε δεν εγκατέλειψα ποτέ τα πιστεύω μου και δεν παρέκλινα ποτέ από την ιδεολογία μου. Σε δύσκολες συνθήκες, πάντοτε με αίσθημα ευθύνης και προσφοράς, συμμετείχα αδιαλείπτως στις εκλογές και οι συνδημότες μου, αναγνωρίζοντας το έργο μου, με αντάμειβαν με αρκετά μεγάλο αριθμό ψήφων. Μεγάλο μεν, αλλά όχι αρκετό για την εκλογή μου, αφού αυτό ήταν σε ευθεία συνάρτηση με τo εκλογικό ποσοστό της παράταξης με την οποία ήμουν υποψήφιος. Σκεπτόμενος την αποχώρηση από το προσκήνιο της πολιτικής, παραμένοντας ενεργός πολίτης και στην ουσία έχοντας πάρει τις αποφάσεις μου, ήρθε η υποψηφιότητα ενός νέου δημάρχου και η τιμητική πρότασή του να συμμετάσχω στο συνδυασμό του, ως συνεργαζόμενος, αλλά με μία προϋπόθεση, συμβόλαιο αν θέλετε, σιγά - σιγά θα προσπαθούμε για το καλύτερο του τόπου και των συνδημοτών μας, αλλά με επίκεντρο πάνω απ΄ όλα και όλους, το συνάνθρωπο, τη φύση και τα πλάσματά της. Αυτή ή εξέλιξη, άλλαξε τα πάντα μέσα μου! Γνωρίζοντας και εκτιμώντας το Γιώργο Μαρκόπουλο και για προσωπικούς λόγους, τους οποίους δεν κρίνω απαραίτητο να αναφέρω εδώ, είπα αμέσως το ναι και εκ του αποτελέσματος το βήμα αυτό ήταν όχι μόνο αποφασιστικό αλλά και σωστό, κατά τη γνώμη μου. Τώρα αν αυτό, σε συνδυασμό με τα όσα σας είπα παραπάνω, θεωρείται καταξίωση, αυτό το αφήνω να το κρίνει το κοινωνικό σύνολο.

4. Θα στηλιτεύσετε τα κακώς κείμενα της χτεσινής μα και της σημερινής αν προκύψουν διοίκησης ;

Απ.: Απολύτως! Η ευθύτητα του χαρακτήρα μου δε μου επιτρέπει να κάνω αλλιώς. Αλλά αυτό συμβαίνει και από την πλευρά του δημάρχου. Για την προηγούμενη διοίκηση δε το συζητάμε καν.Τα κακώς κείμενα τα δικά μας - αν και εφόσον υπάρξουν -ενδιαφέρουν πρώτα το δήμαρχο και γι’ αυτό μας έχει ζητήσει από την πρώτη στιγμή να τα αναφέρουμε χωρίς φόβο και πάθος, πρώτα σε αυτόν και μετά στα συλλογικά όργανα και αν χρειαστεί και δημόσια. Και πρέπει να σας πω σε αυτό το σημείο μία καινοτόμα πρωτοβουλία του δημάρχου, ο οποίος συγκεντρώνει μια φορά το μήνα όλα τα μέλη του συνδυασμού, εκλεγμένους και μη, προκειμένου να συζητήσουμε ανοιχτά τα προβλήματα, τις παραλείψεις, τα λάθη, τα όποια αρνητικά αλλά και όλα τα θετικά. Και πιστέψτε με αν και το θετικό έργο, της μόλις 6 μηνών διοίκησης είναι ήδη πολύ, πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης και φυσικά διόρθωσης της πορείας όπου αυτή «παρεκκλίνει ».

5. Υπάρχουν κενά στην διαχείριση των προβλημάτων των πολιτών ;

Απ.: Κυρία Λαρεντζάκη, δε ξέρω την εικόνα που έχετε σχηματίσει για το έργο και την παρουσία της προηγούμενης διοίκησης. Κατά γενική ομολογία όμως εκείνο που συζητιόταν έντονα ήταν η μερική απασχόληση του πρώην δημάρχου, ο οποίος - κακά τα ψέματα - πρώτα ήταν γιατρός και μετά δήμαρχος. Σήμερα πλέον αυτό δεν υπάρχει γιατί ο λαός του Γαλατσίου εξέλεξε ένα δήμαρχο που είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης! Ο σημερινός δήμαρχος ασχολείται με το δήμο και τα θέματα της πόλης μας, στην κυριολεξία, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Καθημερινά κάνει ένα αγώνα δρόμου (αντέχει βέβαια γιατί είναι και νέος), προκειμένου όχι μόνο να παράξει έργο, αλλά και να κλείσει τις τρύπες και τα κενά της προηγούμενης διοίκησης. Και πιστέψτε με είναι τόσο απρόσμενα και απίθανα αυτά που «σκάνε» κάποιες φορές, που τρέχει και δεν προλαβαίνει. Δεν είχε περίοδο χάριτος ούτε μια μέρα. Και αυτό νομίζω το αναγνωρίζουν οι συμπολίτες μας και βλέπουν με θετικό βλέμμα τις όποιες προσπάθειές του. Και φυσικά σε αυτό το καθημερινό τρέξιμο, συμπαρασύρει και όλους εμάς τους συμβούλους, τους συνεργάτες του, καθώς και τους υπαλλήλους του δήμου. Είναι γνωστό πλέον ότι κάθε πρωί στις 7.30 έρχεται από τους πρώτους στο δημαρχείο και αμέσως συγκαλεί σύσκεψη των υπηρεσιακών παραγόντων για τα τρέχοντα ή μη, θέματα της μέρας. Καταλήγοντας έχω να σας πω τούτο: όχι μόνο η φύση, αλλά και ο δήμαρχος απεχθάνεται το κενό. Και οι δύο φροντίζουν για την κάλυψή του!

6. Χρήματα υπάρχουν; Πως θ΄ αντιμετωπίσετε την πραγματικότητα;

Απ.:  Α, μάλιστα. Η καίρια ερώτηση. Δει δη χρημάτων, λοιπόν. Φαντάζομαι πως κι εσείς, μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησής σας με τα κοινά και κυρίως με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, γνωρίζετε τη μόνιμη επωδό, που για πολλά χρόνια ακούγεται και συμπυκνώνεται στη φράση: χρειάζονται περισσότεροι πόροι για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, περισσότερα χρήματα στους δήμους για να ανταπεξέλθουν στις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες. Αυτά τα έχουμε ακούσει εκατοντάδες φορές και φυσικά δεν απέχουν από την πραγματικότητα. Δυστυχώς ή ευτυχώς τα τελευταία χρόνια οι δήμοι αναλαμβάνουν πολλές αρμοδιότητες και επωμίζονται συνεχώς μεγαλύτερες ευθύνες και βάρη, χωρίς ταυτόχρονα να χρηματοδοτούνται επαρκώς. Απεναντίας υπόκεινται και σε περικοπές, που πολλές φορές είναι, όχι μόνο δυσανάλογα  μεγάλες, αλλά και δυσβάστακτες. Καταλαβαίνετε λοιπόν τις δυσκολίες που έχουμε να αντιμετωπίσουμε μέσα σε ένα τόσο δυσμενές περιβάλλον, χωρίς να συνυπολογίσουμε και την άσχημη οικονομική κατάσταση της χώρας γενικά.  Αυτό είναι το πλαίσιο, τα δεδομένα, οι αριθμοί. Αλλά υπάρχουν και οι άνθρωποι. Και εδώ έρχεται ο παράγων δήμαρχος, ο οποίος καλείται να διαχειριστεί τα υπάρχοντα, να εξοικονομήσει έσοδα, περικόπτοντας άσκοπες δαπάνες, αλλά και να προσελκύσει νέους πόρους τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό μέσα από τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Και ήδη έχουμε δείγματα γραφής από το σημερινό δήμαρχο και τη διοίκησή μας. Υπήρχαν χρήματα που κινδύνευαν να χαθούν εξαιτίας της ολιγωρίας και της αδιαφορίας των προηγουμένων. Όμως, χάρη στα «τρεξίματα» του Γιώργου του Μαρκόπουλου, όχι μόνο κατάφερε να φέρει τα χρήματα αυτά στο δήμο, αλλά και να αποσπάσει θετικές υποσχέσεις και για καινούργιες χρηματοδοτήσεις. Άρα λοιπόν η πραγματικότητα είναι αυτή που όλοι γνωρίζουν, αλλά με σύνεση, προσοχή, περικοπή άσκοπων δαπανών και με μεθόδευση, ακόμα και στο δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, εμείς θα κάνουμε το καλύτερο. Να είναι όλοι σίγουροι, γι’ αυτό.

7.Θα πείτε την αλήθεια αν χρειαστεί για ότι παραλάβατε ή θα σκεπαστεί για λόγους, που όλοι ξέρουμε ;

Απ.: Ο δήμος είναι ενιαίος και η διοίκησή του έχει μια συνέχεια, άσχετα αν στο «τιμόνι» βρίσκεται ο ένας ή ο άλλος δήμαρχος, η μία ή η άλλη παράταξη. Έτσι κινούμαστε μέχρι στιγμής, με προσεκτικά βήματα. Αυτό σημαίνει πως όποιο στοιχείο είναι θετικό για την πόλη μας, παραμένει και βελτιώνεται. Τα λάθη διορθώνονται και τα «άσχημο», εξαλείφονται. Και βέβαια ότι αφορά σε παρατυπίες ή ξεφεύγει από τα όρια της νομιμότητας θα στηλιτεύεται και θα καταγγέλλεται. Να είστε σίγουρη κα Λαρεντζάκη ότι δε θα χαριστούμε σε κανένα, δε θα κουκουλώσουμε πράγματα, δε θα διστάσουμε να κάνουμε αποκαλύψεις αν χρειαστεί, αλλά προσέξτε, δε θα καταδικάσουμε ή θα κατηγορήσουμε άδικα  κανένα! Αυτό το περίγραμμα είναι το απόλυτο «πιστεύω» του σημερινού δημάρχου μας, αυτές είναι οι κατευθύνσεις που μας έχει δώσει και φυσικά αυτός είναι ο πρώτος που τις εφαρμόζει. Οπότε μετά από όλα αυτά, νομίζω είναι προφανής η απάντησή μου στο ερώτημά σας.

8. Τα κοινωνικά παντοπωλεία των Δήμων λύνουν το πρόβλημα της ανεργίας ;

Απ.: Σε καμία περίπτωση. Τα κοινωνικά παντοπωλεία προσφέρουν μια ανακούφιση στους σκληρά δοκιμαζόμενους συνανθρώπους μας, που αρκετοί από αυτούς στερούνται ακόμα και τα βασικά είδη πρώτης ανάγκης. Προσφέρουν ακόμη μια «σιγουριά» και μια ασφάλεια ότι υπάρχει κάποιος να τους προσέχει. Και αυτός στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ο δήμος και το Κοινωνικό Παντοπωλείο. Κοιτάξτε, όλα τα χρόνια η ανάγκη προμήθειας τροφίμων ήταν ένα υπαρκτό θέμα μόνο που αντιμετωπιζόταν ευκαιριακά επαφιέμενο στη φιλανθρωπία των άλλων. Τα Κοινωνικά Παντοπωλεία δημιουργήθηκαν και αναπτύχθηκαν στους δήμους καλούμενα να οργανώσουν την «ανάγκη» αυτή και να συντονίσουν τις προσπάθειες, ώστε κανένας συνάνθρωπός μας να μη μένει χωρίς τρόφιμα, όχι περιστασιακά, αλλά σε καθημερινή βάση.

9. Ο Δήμος έχει τη δυνατότητα να στηρίξει την αγορά στην πόλη μας ;

Απ.: Και να μην έχει τη δυνατότητα, πρέπει να τη βρει! Η τοπική αγορά είναι και πρέπει να είναι  το ζωντανό κύτταρο της πόλης, που δρα ζωογονητικά, συμβάλλοντας στη γενικότερη ανάπτυξη της περιοχής. Οφείλουμε λοιπόν να βρούμε τρόπους να ενισχύσουμε αυτό το σημαντικό κομμάτι της τοπικής  κοινωνίας. Και προς αυτή την κατεύθυνση κινείται ο δήμαρχος και η διοίκησή μας. Ο δήμαρχος έχει ήδη πραγματοποι’ησει επαφές με τον Εμπορικό Σύλλογο, διατηρεί άριστες σχέσεις με τον Πρόεδρο του Συλλόγου και σε συνεργασία μαζί τους, θα υπάρξουν συγκεκριμένα μέτρα για την τόνωση της αγοράς.

10. Ποια η προσέλευση - ανταπόκριση των ατόμων που έχουν πραγματική ανάγκη στα προγράμματα αλληλεγγύης ;

Απ.:  Από τη μέχρι τώρα πορεία μπορώ να πω ότι κρίνεται ικανοποιητική. Προσέξτε όμως, εδώ έχουμε ένα θέμα, που νομίζω μου δίνετε την ευκαιρία με την ερώτησή σας να το θίξω. Σχεδόν όλοι αυτοί οι συνάνθρωποί μας, που είτε παροδικά είτε μακροχρόνια βρίσκονται σε μεγάλη ανάγκη, έχουν ταυτόχρονα και μια αγοραφοβία. Δε θέλουν να μάθει κανένας για το πρόβλημά τους, ούτε καν για την ύπαρξή τους. Δύσκολα λοιπόν μπορείς να βγάλεις αυτούς τους ανθρώπους από το σπίτι, να έρθουν στους χώρους που έχεις διαμορφώσει για να τους υποδεχτείς και να τους περιθάλψεις. Χρειάζονται ειδική μεταχείριση, λεπτούς χειρισμούς και κυρίως να μη θίξεις την αξιοπρέπειά τους. Γιατί άσχετα από την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκονται, προσπαθούν να κρατήσουν ψηλά την αξιοπρέπεια και την περηφάνια τους. Έχω αντιμετωπίσει πολλές φορές παρόμοιες καταστάσεις και έχω τον τρόπο να πλησιάσω αυτούς τους ανθρώπους και να τους βγάλω στο φως, χωρίς να νοιώσουν άβολα. Μαζί με την κοινωνική υπηρεσία, τους εργαζόμενους, τους εθελοντές και σε άμεση επικοινωνία με το Δήμαρχό μας, καταφέρνουμε να νιώθουν αν όχι σαν «στο σπίτι τους», ας πούμε σαν να πηγαίνουν επίσκεψη, σε κάποιο συγγενικό ή φιλικό τους σπίτι!

11.Ποιός είναι ο αριθμός απόρων οικογενειών στην πόλη μας ; γνωρίζετε;

Απ.: Η απάντησή μου έρχεται σε συνέχεια της προηγούμενης. Όσο δύσκολο είναι να «ξεμυτίσουν» αυτοί οι άνθρωποι, και να βγουν έξω στην κοινωνία, άλλο τόσο δύσκολο είναι να καταγραφούν και μάλιστα να καταγραφούν σωστά,  όπως καταλαβαίνετε. Και φυσικά εδώ έχουμε να κάνουμε και με ένα άλλο σύμπτωμα, αυτό της εμφάνισης κάποιων οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι τη γενική δυστυχία, παρουσιάζονται ως αναξιοπαθούντες, ως έχοντες ανάγκη, ενώ στην πραγματικότητα είναι αυτάρκεις, ζουν καλά και μερικοί έχουν και υψηλά (!) εισοδήματα. Βέβαια, από την κοινωνική υπηρεσία περνούν από κρησάρα ΧΩΡΊΣ ΝΑ ΞΕΦΕΎΓΕΙ ΚΑΝΕΊΣ και σίγουρα μακριά από μένα όλα αυτά. Για την αντιμετώπιση και των μεν και των δε, στη δική μου  περίπτωσή μετράει η πείρα! Επιτρέψτε μου να πω, ότι μετά τόσα χρόνια ενασχόλησης με τα κοινά και ιδιαίτερα στον κοινωνικό τομέα, είμαι σε θέση να γνωρίζω ακόμα και τον τελευταίο συνάνθρωπό μας που βρίσκεται στο πιο απομακρυσμένο σημείο αυτής της πόλης.  Όσο για τους επιτήδειους, υπάρχουν όπως προανέφερα, συγκεκριμένες μέθοδοι και τεχνικές, προκειμένου να εξασφαλίσουμε την πραγματική εικόνα και να βοηθάμε όσους πραγματικά έχουν ανάγκη.

12. Είστε ένας ευαίσθητος άνθρωπος - πολίτης η κοινωνική σας προσφορά είναι γνωστή .Υπάρχουν οι δομές εξυπηρέτησης των αναγκών των πολιτών ;

Αγαπητή κ. Λαρεντζάκη και βέβαια υπάρχουν όλες και άριστα θα έλεγα, δομημένες από εκείνους που στελεχώνουν την κοινωνική υπηρεσία και όλους όσους με υπευθυνότητα συνεργάζονται μαζί τους! Έχουμε το κοινωνικό παντοπωλείο με την κοινωνική ιματιοθήκη, το κοινωνικό συσσίτιο, το κοινωνικό φαρμακείο, την τράπεζα χρόνου, την ομάδα εθελοντών δηλαδή γενικά ένα πλήρες  κοινωνικό δίκτυο αλληλεγγύης με όλους τους υπεύθυνους σε κάθε τομέα του.

13.Η αλλαγή της κυβέρνησης και η αριστερή της πλευρά , τι σηματοδοτεί ; τι αλλάζει για τους Δήμους ;

Απ.: Τα προβλήματα, ιδίως σε τοπικό επίπεδο, δεν είναι ούτε αριστερά, ούτε δεξιά. Ούτε καν κέντρο. Γιατί εδώ στο κέντρο είναι ο άνθρωπος! Επομένως κάτι εξαιρετικά μεγάλο δεν περιμένω. Όμως εκείνο που ξέρουμε είναι η ευαισθησία της αριστεράς σε ζητήματα που έχουν να κάνουν ακριβώς με την κοινωνία και τον άνθρωπο. Από αυτή τη θεώρηση λοιπόν, αναμένουμε να προκύψουν αν όχι μεγάλες αλλαγές, τουλάχιστον σημαντικές βελτιώσεις. Πάντως ήδη έχουμε κάποιες σκέψεις όπως τις εκφράζουν κυβερνητικές πηγές για αλλαγές στον Καλλικράτη, αλλαγές, που όπως υποστηρίζεται, θα γίνουν μετά από διάλογο. Ας περιμένουμε λοιπόν, είναι νωρίς ακόμα και ας ελπίσουμε σε κάτι καλύτερο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

14. Ποιά η ανταπόκριση των δημοτών στις προσκλήσεις του Δήμου;

Απ.: Επιτρέψτε μου να διαχωρίσω το θέμα σε δύο άξονες. Ακούστε,  ο πολίτης πρέπει να είναι ενήμερος - όσο αυτό είναι εφικτό - για όλα τα θέματα του δήμου και ιδιαίτερα για εκείνα που τον αφορούν είτε άμεσα είτε έμμεσα δηλ. αφορούν όλους τους δημότες. Η ενημέρωση αυτή είναι από τη μια πλευρά καθήκον της δημοτικής αρχής. Ο δήμαρχος, σε συνεργασία με το Γραφείο Τύπου και τα στελέχη που υπάρχουν σε αυτό, πρέπει να επικοινωνούν για τα πιο σημαντικά θέματα που επηρεάζουν την καθημερινότητα των πολιτών. Και όχι μόνο αυτό αλλά και να προσκαλούν τους  δημότες σε εκδηλώσεις, σε ενημερωτικές συναντήσεις για διάφορα θέματα, σε εθελοντικές δράσεις, σε ημερίδες κλπ. Από την άλλη όμως και ο ίδιος ο πολίτης πρέπει να επιδιώκει την ενημέρωση όχι μόνο μέσω δημοσιευμάτων ή ανακοινώσεων αλλά και με την αυτοπρόσωπη παρουσία του. Και ένας σημαντικός θεσμός όπου επιβάλλεται θα έλεγα η παρουσία του, είναι οι δημόσιες συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Δημόσιες γιατί μπορεί να τις παρακολουθήσει ελεύθερα όποιος  θέλει. Δυστυχώς αυτή η «πρόσκληση» μένει γράμμα κενό στο δήμο μας, όπου συμβαίνει το εξής: κάθε φορά έρχονται συγκεκριμένοι δημότες στο Δ.Σ. για συγκεκριμένο θέμα που τους αφορά. Κάθονται μέχρι τη συζήτησή του, ακούνε την απόφαση και μετά αποχωρούν. Και αυτό γίνεται δυστυχώς και σε άλλους δήμους. Όμως πιστεύω ότι επειδή πάντα όλα τα θέματα της ημερήσιας διάταξης, τουλάχιστον,  αφορούν την πόλη μας και επομένως όλους όσους κατοικούν σε αυτήν, θα έπρεπε η παρουσία και η παρακολούθηση των συνεδριάσεων να είναι πιο συχνή και σε μεγαλύτερη διάρκεια. Ο δήμαρχος και το Γραφείο  Τύπου  κάνουν αυτό που τους αναλογεί στην ενημέρωση των πολιτών και θα κάνουν  ακόμα περισσότερα. Απομένει και εκείνοι να κάνουν αυτό που τους αρμόζει, γιατί «σωστός πολίτης είναι ο ενημερωμένος πολίτης», όπως έλεγε κι ένας φίλος μου δημοσιογράφος σε μια παλιά εκπομπή του σαν σλόγκαν.

15. Ποιά είναι η πρόληψη για επιτυχία επίτευξης στόχου στην διοίκηση του Δήμου ;

Απ.: Κατ αρχάς πρέπει να υπάρχει πρόγραμμα. Και εμείς έχουμε πρόγραμμα. Είναι αυτό που θέσαμε υπόψη του κόσμου που γι αυτό μας εμπιστεύθηκε και μας ψήφισε. Αλλά το πρόγραμμα δεν φτάνει να το έχεις, πρέπει να το υλοποιείς κιόλας. Και εμείς με μπροστάρη το δήμαρχό μας αυτό κάνουμε από την πρώτη μέρα που αναλάβαμε. Αλλά δε σταματάμε εδώ. Οι στόχοι επικαιροποιούνται συνεχώς. Πρέπει να έχεις αισιοδοξία, όραμα, όρεξη για σκληρή δουλειά και όλα αυτά μαζί είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή θα σου φέρουν την επιτυχία. Και βέβαια η πρόληψη είναι σημαντικός παράγοντας, όχι για την επιτυχία, αλλά για να μειώσεις στο ελάχιστο τις πιθανότητες για την αποτυχία. Ο σημερινός δήμαρχος και η διοίκηση συνθέτουν όλα αυτά μαζί ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Όσο για τις αποτυχίες, εργαζόμαστε για να είναι μηδαμινές, αλλά και όσες συμβούν - γιατί και αυτές μέσα στη ζωή είναι - θα τις έχουμε ως μάθημα για να αποφύγουμε τις επόμενες.

16. Γιατί είστε περήφανος;

Απ.: Για πολλά θα μπορούσα να πω. Ας μιλήσω όμως για εκείνα που μου έρχονται αμέσως στο νου. Είμαι υπερήφανος για τους γονείς μου και τα μαθήματα ζωής που μου δίδαξαν και για τη μονάκριβη αδερφή μου Βιργινία, που με στηρίζει με αγάπη, σε όλη τη μέχρι τώρα διαδρομή μου . Είμαι υπερήφανος  για την οικογένειά μου, τη θαυμάσια σύζυγό μου τη Μαίρη Πουλάκη και το γιό μου Γιώργο, ένα λαμπρό νέο επιστήμονα, που τώρα ανοίγει φτερά για να φτάσει στα όνειρά του. Τέλος είμαι υπερήφανος για την προσφορά μου στην κοινωνία που άρχισε με μεγαλύτερη ένταση, στη μνήμη του αγαπημένου μου αδερφού Σταύρου, αλλά είμαι υπερήφανος και γιατί δεν άλλαξα ποτέ! Ούτε εγώ, ούτε οι ιδέες μου! Και έτσι θα συνεχίσω μέχρι τέλους!

17. Τ΄ ανήμπορα γηρατειά μπορούν να είναι περήφανα στις σημερινές συνθήκες ;

Απ.: Κυρία Λαρεντζάκη στις σημερινές συνθήκες δυστυχώς έχουμε «ανήμπορα νιάτα», που δεν ξέρουμε πώς να τα ανακουφίσουμε, δε θα έχουμε γηρατειά απελπισμένα και μελαγχολικά που σου ραγίζουν την καρδιά? Θλίβομαι με όλη αυτήν την κατάσταση που πλήττει σοβαρά τους απόμαχους της ζωής. Και παρακαλώ, προσέξτε, δεν είναι απλά κάποιοι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας, «είναι οι γονείς μας», οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας! Γι αυτό όλοι είμαστε υποχρεωμένοι, να τους φροντίσουμε και να τους προστατέψουμε. Εγώ κυρία Λαρεντζάκη έχω πίσω μου ένα έργο 50 χρόνων, αλλά μοιάζει ανολοκλήρωτο, αν δεν αξιωθώ κάποτε να το ολοκληρώσω με κάτι τελευταίο και μεγάλο. Αναφέρομαι στη δημιουργία ενός ΞΕΝΩΝΑ για  τους άπορους, ΑμεΑ και την τρίτη ηλικία. Το οικόπεδο, που ανήκει στην εκκλησία είναι διαθέσιμο, καθώς επίσης η μελέτη και τα σχέδια, που έχουν παραδοθεί στον Αρχιμανδρίτη - ιατρό, πατέρα Νικόλαο Λιόλιο. Οπότε απομένει να οργανώσουμε την υλοποίησή του, συνεργαζόμενοι τόσο με το δήμαρχο, όσο και με τους αρμόδιους φορείς, αλλά και με όσους θέλουν, να προσφέρουν εθελοντικά. Γιατί όπως καταλαβαίνετε, πρόκειται για ιερό σκοπό και όχι απλά για ένα έργο φιλανθρωπίας.  

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά κα Λαρεντζάκη, για την ευκαιρία που μου δώσατε, να εκφράσω τις απόψεις μου και τις ελπίδες μου για τον τόπο που γεννήθηκα  και μεγάλωσα και που ονειρεύομαι να τον δώ ακόμα καλύτερο, όπως του αξίζει, για να τον παραλάβουν τα παιδιά μας!

Βιογραφικό Σημείωμα

Γεννήθηκε το 1949 στο Γαλάτσι από Κυκλαδίτες γονείς (Μύκονος - Πάρος) και είναι παντρεμένος από το 1985 με τη Μαίρη Πουλάκη (κόρη του αείμνηστου Γαλατσιώτη αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης Κωνσταντίνου Πουλάκη) και έχουν ένα 20χρονο γιο, το Γιώργο Φοιτητή στις Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο της Αθήνας.

------------------------------------------------

Το 1960 τελειώνει το Δημοτικό στο Γαλάτσι (Λιναρά). Το 1967 τελειώνει το νυκτερινό Γυμνάσιο παράλληλα εργάζεται στις οικοδομικές κατασκευές του πατέρα του και Αθλείται στον ΕΓΣ με πρόεδρο τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. ΠΑΠΟΥΛΙΑ και προπονητή τον κ. ΣΜΥΡΝΑΙΟ . Το 1971 παίρνει το πτυχίο του Τεχνολ. Μηχ/κού Δομ. Έργων (ΑΣΥΑ/ΚΤΕ-ΚΑΤΕ). Το ΄71-΄73 υπηρετεί στο Ναυτικό και παράλληλα φοιτά στη ΣΕΛΕΤΕ. Το 1975 παίρνει το πτυχίο του καθηγητή παιδαγωγικών (ΠΑΤΕΣ-ΣΕΛΕΤΕ) στα ΤΕΛ (Με εξειδίκευση & 6 εξαμηνιαία σεμινάρια, στη ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΣΗ, ΑμεΑ και Ευπαθών Κοινωνικών Ομάδων. όπου από το ΄74 διδάσκει στο 2ο ΤΕΛ Γκράβας και ολοκληρώνει τη θητεία του στο ΤΕΕ-Αγ. Αναργύρων το 2007.

https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xpf1/v/t34.0-12/11051562_760852067363673_1823767119_n.jpg?oh=e7ad15e7b61fc2785d2d77e742534f47&oe=550447C9&__gda__=1426341977_0a038ce5716df587095f064dbc6585d5
------------------------------------------------

Από το 1975 χαράζει αλλαγή πορείας, προσφέροντας (στη μνήμη του αδερφού του Σταύρου) τις υπηρεσίες του προς το συνάνθρωπο με διαρκή αγώνα στον Αθλητισμό, Πολιτισμό (Ενωση Γαλατσίου - Εκπολιτιστικός Σύλλογος Άνω Γαλατσίου) Παιδεία, Περιβάλλον, Εκκλησία, ΑμεΑ και ιδιαίτερα προς όλες τις Ευπαθείς Κοινωνικές Ομάδες.

--------------------------------------------------

Από το 1970 μέχρι και σήμερα είναι κοντά σε Αθλητικούς, Πολιτιστικούς συλλόγους γονέων και ΑμεΑ. Το 1973 αγωνίζεται με τη γενιά του Πολυτεχνείου δίπλα στο Στέφανο Τζουμάκα, Παπαχρήστο, Κουρουμπλή, Αποσκίτη, Μαύρο, Οπροπούλου, Ανδρουλάκη.... Σώζεται ως εκ θαύματος από τον πράκτορα της χούντας Μαστοράκη κατά την έξοδο αφού φυγαδεύτηκε από τον Καθηγητή Πέτρο Πέτρου και από τον λατρευτό Θανάση Βέγγο (Ηθοποιό) που τον μεταφέρει μαζί με άλλους συναγωνιστές σε κωματώδη κατάσταση στο σπίτι του. Βρίσκεται συνέχεια μπροστά σε όλους τους αγώνες για την Ειρήνη, την Κοινωνική Δικαιοσύνη και αλληλεγγύη. Παρακολουθεί σεμινάρια για τις ευπαθείς ομάδες, λαμβάνει μέρος σε συνέδρια και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις (συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, γράφοντας στον τοπικό τύπο, συμμετέχοντας αλλά και ως παραγωγός σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές) υπερασπιζόμενος πάντα το αυτονόητο δικαίωμα για τις Ευπαθείς Κοινωνικές Ομάδες: να ζουν με αξιοπρέπεια και όχι επαιτώντας. Παράλληλα ενημερώνει, συντονίζει, και βοηθά τις Ευπαθείς Κοινωνικές Ομάδες, ιδρύει συλλόγους και κέντρα κοινωνικής απασχόλησης, ενημέρωσης δικαιωμάτων, μέριμνας, αποκατάστασης και επαγγελματικής κατάρτισης με συνεργάτες του σε περιοχές στην Ελλάδα : Γαλάτσι, Βέροια, Λιβαδειά, Νάξο, Ν. Φιλαδέλφεια και Νάουσα Πάρου. Το ΄90-΄92 μπαίνει στο ΔΣ του Αναπηρικού - Γονεικού κινήματος, ως Εθελοντής και αναλαμβάνει τα Πολιτιστικά και τις Δημόσιες Σχέσεις εκδίδοντας και την 1η εφημερίδα των ΑμεΑ. Το 1991 με εντολή του Γ.Γ. του Υπ. Πρόνοιας, Κ. Κουρουμπλή Παναγιώτη αναλαμβάνει τη θέση του Αντιπροέδρου στο 2ο Θεραπευτήριο-Ξενώνα (Σκαραμαγκά) 3ης ηλικίας και Ατόμων με Αναπηρίες και Ευπαθείς Κοινωνικές Ομάδες. Είναι παρών πάντα στην πρώτη γραμμή με τους συνεργάτες του, όπου χρειάζεται συμπαράσταση και κοινωνική αλληλεγγύη (Ελλάδα, Κύπρος, Σερβία, Βοσνία, Ιράκ, Ταϊλάνδη, Αφγανιστάν, Ουγκάντα, Τουρκία Μαδαγασκάρη) αλλά & άμεση παρέμβαση για επίλυση τοπικών προβλημάτων όπως η αποξήλωση, βλαβερών για τη δημόσια υγεία, κεραιών κινητής τηλεφωνίας κλπ. Ασχολείται με τα Δημοτικά τεκταινόμενα συνεχώς επί 9 τετραετίες. Από αυτή την εμπειρία του, το Υπουργείο Πολιτισμού συγκεντρώνει σημειώσεις του (μαζί και άλλων εκπαιδευτικών) και εκδίδει τιμής ένεκεν το βιβλίο «Η Ανεξαρτητοποίηση των συνανθρώπων μας μετά το ατύχημα, μέσα και έξω από το σπίτι η σε αυτόνομους πράσινους ξενώνες». Σήμερα είναι Μέλος Της Παναττικής Επιτροπής κατά της Ηλεκτρομαγνητικής Ενέργειας, Μέλος του ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑμεΑ - ΠΑΣΙΠΚΑ και επίσης, με εντολή του τότε Δημάρχου κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥΝΤΑ και με ψήφισμα από το Δημοτικό Συμβούλιο, πρόσφερε εθελοντικά τις υπηρεσίες του μέχρι 15/12/06 ως υπεύθυνος του γραφείου ενημέρωσης δικαιωμάτων και καταγραφής των πολιτών και των ευπαθών κοινωνικών ομάδων του Δήμου Γαλατσίου. Έχει τιμηθεί επανειλημμένως για τη δράση του από τοπικούς φορείς, το Δήμο Γαλατσίου, το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης καθώς και από το Υπουργείο Παιδείας. 45 ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΕ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΟΠΟΥ ΚΑΛΕΣΤΗΚΕ.

Σχετικά Άρθρα

Ίκαρος Πετρόπουλος

Μια συνέντευξη με έναν από τους πλέον ενεργούς πολίτες του Γαλατσίου πάντα έχει ενδιαφέρον