Που είσαι ;;;

ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ Από Βέλλης Γιάννης , , Updated



"Πού είσαι; φωνάζει ο άνεμος, ξαναγύρισε μετά από ένα διάστημα δικαιολογημένης απουσίας και ψάχνεται, παίζει πάλι με τη λεμονιά του, μουρμουρίζει θες τα σύννεφα που ξεγελάνε στο τέλος της άνοιξης, θες το καλοκαίρι που έρχεται αβέβαιο, τον φέρανε πίσω, αναστατωμένο όλα μπερδεμένα, περισσότερο οι άνθρωποι, βάζουν σε σειρά τα λάθη, τα μετράνε, όμως καμιά διάθεση για διορθώσεις, κρίμα. Ποίηση - Φωτογραφία " Γιάννης Βέλλης "

Σχετικά Άρθρα

"Ο χρόνος"

"Διαφορετικές ιστορίες, ζωές, κάποτε συναντούνται, στέκονται μαζί, κάποτε χάνονται, ή περιορίζονται σε μια ...

"Εμπόδια"

Εμπόδια, έτσι χτίστηκε ο κόσμος μας, καμιά πρόβλεψη ...

"Με ξεγέλασες"

"Ήθελα να αναπνεύσω λίγη ζωή, μα εσύ δεν πέρασες, ούτε χθες ούτε .....

" Τελευταία Ελπίδα "

"Επέμενε ο νοτιάς να τρώει τη ζωή μας, σύννεφα, ξεχασμένοι άνεμοι, σκόνη, αδιάφορα στενά ......